En son ne zaman karmaşık bir kimyasal deney yaptınız? Çoğumuz için cevap muhtemelen bir mutfakta en son ne zaman geçirdiğinizdir. Aşçılık, bir tutam yanma fiziği ve bir parça malzeme bilimi ile birlikte uygulamalı organik kimyaya dönüşür. Ancak, aşçıların her öğün zamanını gerçekleştiren kimya mühendisliğinin başarıları ister ateşin üstünde bir billikanda ister süslü bir restoranda sous vide olsun genellikle akıldan çok duyularla takdir edilir.
Bu, endüstriyel gıda bilimcilerinin her zaman yaptığı işlere kültürel bir öneri getiren moleküler gastronominin ortaya çıkışından bu yana değişiyor yine de birçok gurme, yiyeceklerinin yüksek mühendislikten ziyade doğal olarak gelmesini tercih etse de .
Yemekte bir sonraki büyük şey, duyular arası yemek olacak: rengi, aydınlatması ve sofra takımı gibi faktörleri değiştirerek yemek yiyenlerin yiyeceklerin nasıl koktuğuna ve tadına ilişkin algılarını değiştirmek. Bunu, restoran yönetmenleri tarafından uzun süredir uygulanan yemek sunumu sanatını daha nörobilimsel bir temele oturtmak gibi düşünebilirsiniz, tıpkı moleküler gastronominin yemek pişirmenin kimyasal temelinden kopması gibi. Yakalanırsa, duyular için bir ziyafetin zihin için de gerçekten bir ziyafet olduğunu yakında öğrenebiliriz.
