İnsanlar genellikle kendileri gibi olan insanlarla evlenirler sosyal arka plan, dünya görüşü ve ırk açısından benzer kişileri seçerler. Ancak çevrimiçi buluşma bunu değiştiriyor olabilir, bizi mevcut sosyal çevrelerimizden ayırıyor. Birleşik Krallık’taki Essex Üniversitesinden Josué Ortega ve Avusturya Viyana Üniversitesi’nden Philipp Hergovich ekonomistleri, bunun daha entegre toplumlara bile yol açabileceğini öne sürüyorlar.
1990’larda ilk tanışma siteleri ortaya çıkmadan önce çoğu insan, mevcut arkadaş veya meslektaş ağları aracılığıyla buluşurdu. Ancak Match.com gibi tanışma sitelerinin ve Tinder gibi uygulamaların yükselişi, bir çokları için çevrimiçi buluşmayı norm haline getirdi. Heteroseksüel partnerlerin tanışmasının en yaygın ikinci yolu ve eşcinsel partnerler için en yaygın olanıdır. Artık evliliklerin üçte birinden fazlası çevrimiçi olarak tanışan insanları içeriyor.
Ortega ve Hergovich, farklı ırklardan insanlar arasında çok az sayıda çevrimiçi eşleşme varsa, sosyal entegrasyonun hızla gerçekleşmesi gerektiğini iddia ediyor. Ortega, “Birkaç bağlantı, çeşitlilik panoramasını gerçekten değiştirebilir” diyor.
Hipotezlerini, karşı cinsten bir partner arayan erkek ve kadın “ajanlar” ın simüle edilmiş bir sosyal ağıyla test ettiler. Başlangıçta, her ajan kendi ırkının ajanlarıyla oldukça bağlantılıydı ve diğer ırklardan ajanlarla ancak çok zayıf bir şekilde bağlantılıydı büyük ölçüde ayrımcılığa sahip toplumlardaki gerçek dünya ilişkilerini taklit ediyordu.
Ancak yabancıların bir flört sitesinde kurdukları rastgele bağlantıları koparmaya başladıklarında, modelleri ırklararası evliliklerin sayısında bir artış öngördü.
Gerçek dünyada olan bu mu? ABD’de ırklararası evliliklerin sayısı son birkaç on yılda kesinlikle arttı. Araştırmacılar ayrıca, bu tür evliliklerin oranının, 90’lı yılların ortalarında çevrimiçi buluşmanın popüler hale geldiği dönemde arttığını da not ediyorlar. 2014’te, Tinder’in gelişinden kısa süre sonra tekrar sıçradı.
Nedensellik kurmak zordur, çünkü oyunda başka birçok faktör vardır. Örneğin, giderek artan sayıda ABD eyaleti, Afrikalı Amerikalılara başka ırklardan öğrencilerle tanışmış olabilecekleri üniversiteye burs vermeye başladı.
ABD siyah toplulukları sayı ve konum bakımından nispeten istikrarlı kaldı. Yine de son yirmi yılda ABD’de siyahların ırklararası evlilik yapma olasılığının üç katına çıktığını söylüyor Ortega. “Çevrimiçi buluşma, çevrelerimizden çıkmak için harika bir yoldur yalnızca ırk değil, aynı zamanda ideolojiler de.”
Bu etkiler için çevrimiçi buluşmaya teşekkür edebileceğimize herkes ikna olmadı. Kaliforniya’daki Stanford Üniversitesi’nden Michael Rosenfeld, araştırmanın, aynı ırktan çiftlerin, ırklararası çiftler kadar çevrimiçi buluşma olasılıklarının olduğunu gösterdiğini söylüyor. “Çevrimiçi randevu yapan çoğu insan, aynı ırktan partnerler için güçlü bir tercihe sahiptir” diyor. “Çevrimiçi buluşma, ırklararası birlikteliği artırmıyor gibi görünüyor.” Sadece bir düşünce.
