İnsanlar ve maymunlar aynı dil bilgisini konuşmayabilir, ancak UC Berkeley, Harvard Üniversitesi ve Carnegie Mellon Üniversitesi‘nden yapılan yeni araştırmaya göre, düşünce tarzlarımız daha önce düşünülenden çok daha benzer.
Yaş grupları, kültürler ve türler arasındaki 100 çalışma katılımcısı üzerinde yapılan deneylerde, araştırmacılar Bolivya’nın Amazon yağmur ormanlarındaki yerli Tsimane halkının, Amerikalı yetişkinler ve okul öncesi ve makak maymunlarının değişen derecelerde, “tekrarlama”, bilişsel bir süreç için; bir ustalık gösterdiğini buldular. kelimeleri, cümleleri veya sembolleri karmaşık komutları, duyguları ve fikirleri iletmeye yardımcı olacak şekilde düzenleyebiliyorlar.
Araştırmacılar, bu hafta (26 Haziran Cuma) Science Advances dergisinde yayınlanan bulguların, dilin evrimine ilişkin anlayışımıza yeni bir ışık tuttuğunu söyledi.
UC Berkeley yardımcı psikoloji profesörü olan çalışma ortak yazarı Steven Piantadosi, “İlk kez, muhtemelen tüm insanlara ve daha az ölçüde insan olmayan primatlara doğal olarak gelen düşünce kalıpları hakkında güçlü ampirik kanıtlara sahibiz.” Dedi. .
Gerçekten de, maymunların testlerde araştırmacıların tahmin ettiğinden çok daha iyi performans gösterdiği bulundu.
Doktora Sam Cheyette, “Verilerimiz, yeterli eğitim ile maymunların özyinelemeli bir süreci temsil etmeyi öğrenebildiklerini, yani bu yeteneğin insanlar için düşünüldüğü kadar benzersiz olmayabileceğini gösteriyor.” Dedi. Piantadosi.
Dilbilimde “iç içe yapılar” olarak bilinen ifadelerde ki yinelemeli ifadeler, insan dilinde sözdizimi ve anlambilim için çok önemlidir. Basit bir örnek, “Jack’in inşa ettiği evde yatan maltı yiyen sıçanı öldüren kediyi endişelendiren köpek” hakkında ki İngiliz bir tekerleme.
Araştırmacılar 10 ABD’li yetişkin, 50 okul öncesi ve anaokulu, 37 Tsimane üyesi ve üç erkek makak maymununun özyinelemesini test etti.
İlk olarak, tüm katılımcılar belirli bir sırayla farklı sembol dizilerini ezberlemek üzere eğitildi. Özellikle, bazı dilsel iç içe yapılara benzer olan {()} veya {[]} gibi dizileri öğrendiler.
ABD ve maymunlardan gelen katılımcılar dizileri ezberlemek için geniş bir dokunmatik ekran kullandılar. Doğru yerde ki sembole dokunulduğunda bir ‘ding’ sesi, yanlış dokunurlarsa rahatsız edici bir zil ve tüm sıra doğruysa iyi ve düzenli bir zil sesi duydular. Maymunlara olumlu geribildirim olarak atıştırmalık veya meyve suyu verildi.
Bu arada, bilgisayarlarla etkileşime daha az alışkın olan Tsimane katılımcıları kağıt dizin kartları ile test edildi ve sözlü geri bildirim verildi.
Daha sonra, tüm katılımcılardan doğru sırayla, ekranda rastgele sırayla gösterilen yerlere farklı gruplardan dört görüntü yerleştirmeleri istendi.
Değişen derecelerde, katılımcıların hepsi yeni listelerini özyinelemeli yapılarda düzenledi, bu da “resmi matematik ve okuma eğitimi olmayan Tsimane “yetişkinlerinin, okul öncesi çocuklarının ve maymunların testten önce bu tür uyaranlara hiç maruz kalmadıkları göz önüne alındığında dikkat çekici.” bir çalışma olarak yorumlandı.
Piantadosi, “Bu sonuçlar, maymunların insan dilbilgisinde bulunan diğer yapı türlerini öğrenebilecekleri son bulgularla yakın olduğunu” ifade eti.
Çalışmanın kıdemli yazarı Pittsburgh, Pennsylvania’daki Carnegie Mellon Üniversitesi‘nde Jessica Cantlon‘dur.
