
Leicester Üniversitesi’nde kriminologlar tarafından yapılan önemli yeni araştırmalar, nefret suçu suçunun doğası ve etkisi hakkındaki mevcut klişelere meydan okuyor. ‘Nefret suçu‘ terimi, nefretle beslenen aşırılık yanlıları tarafından işlenen şiddet eylemlerinin görüntülerini ortaya çıkarsa da, araştırmalar, pek çok nefret suçunun aslında ‘zorunlu olmayan’ normal ‘olarak adlandırılan’ normal ‘insanlar tarafından işlenen daha düşük seviyeli taciz biçimleri olduğunu gösteriyor.
Nefret suçunun daha şiddetli örnekleri medyaya çarpar ve geniş çapta dikkat çekerken, düşük düzeyli, günlük taciz, mağdurlar, aileleri ve daha geniş topluluklar için zararlı ve uzun vadeli sonuçları olmasına rağmen, kamuoyuna açıklanamaz ve genellikle bildirilmez.
Leicester Üniversitesi Kriminoloji Bölümü’nden Dr Neil Chakraborti ve Bay Jon Garland tarafından yapılan araştırma, nefret suçu tarihine kadar Amerikan bağlamında ve bir İngiliz bağlamında en kapsamlı incelemeyi sunuyor.
Dr. Chakraborti şöyle diyor: “Nefret suçlarının bir bireyin algılanan kimliğine karşı önyargı eylemleri olduğunu iddia ederiz. Genellikle kurbanın daha geniş azınlık topluluğunu sindirmek için tasarlanmış ‘mesaj suçları‘ olduğuna inanılır. Bu suçların önyargıları, ‘İngiliz işleri için İngiliz işçi sloganı: Hedeflenenlerin sadece azınlık etnik veya inanç toplulukları değil mağdurlar eşcinsel ve trans toplulukları ile engellileri de içerdiğini anlamak da önemlidir. “
Vaka çalışmaları yoluyla Neil ve Jon’un çalışması, nefret suçunu neden sadece şiddetli ırkçılıkla ilişkilendirmenin yanlış olduğunu, bu suçların sadece nefretle motive edilip edilmediğini, ne tür insanların nefret suçu işlemekten sorumlu olduklarını ve artan ceza tarifelerinin esaslarını araştırmaya devam ediyor.
Jon Garland şöyle diyor: “Araştırmanın önerdiği şey, nefret suçlarının gerçekte ne olduğu, kurban üzerindeki etkileri, onları gerçekleştiren ve en önemlisi ceza adalet sistemi tarafından nasıl ele alındığı hakkında daha derin bir anlayışa ihtiyacımız var. Nefret suçlarının polisliğin geliştiğine dair bazı kanıtlar var, polis şimdi bu tür suçların soruşturulmasına öncelik veriyor.Polis ve azınlık toplulukları arasındaki ilişkiler hala sorunlu ve nefret suçlarının çoğunun temel nedenlerinden biri de bu. Bu raporlama eksikliği, bu suçların tam seviyesini doğru bir şekilde tespit etmeyi zorlaştırıyor. Söyleyebileceğimiz, araştırmamızdan, mevcut nefret suçu seviyelerinin mağdurlar üzerinde yıkıcı etkileri olduğu anlaşılıyor. “
Araştırma, ‘nefret’ in yaygın olarak ilişkilendirildiği suçları tanımlamak için karmaşık ve bazen yanlış bir etiket olduğunu söyleyerek sonuçlanmaktadır. Bununla birlikte, bu sorunlara rağmen, nefret suçu gündemiyle ortaya çıkan bir dizi dikkate değer gelişme vardır. Örneğin, toplumdaki marjinal grupların toplanabileceği bir ‘kolektif afiş‘ olarak çalışabilir.
Bununla bağlantılı olarak, nefret suçu kavramı, sadece azınlık etnik topluluklarının değil, tüm azınlık topluluklarının ortak kırılganlıklarına dikkat çekiyor. Ayrıca, toplumun önyargıyı kınamasının bir yolu olarak nefret suçu mevzuatının pratik ve sembolik değeri göz ardı edilmemelidir.


























