Arkeolojik buluntularda bira veya diğer maltlı gıda maddelerinin varlığını güvenilir bir şekilde tanımlamak için yeni bir yöntem.
Tarih öncesi köklere sahip bir içecek, bira eski toplumlarda ritüel, sosyal ve diyet rolleri oynadı. Bununla birlikte, bira gibi tahıl bazlı alkollü içeceklerin arkeolojik kanıtlarını pozitif olarak belirlemek kolay değildir, çünkü biranın varlığını gösteren çoğu açık belirteç dayanıklılık veya güvenilirlikten yoksundur.
Heiss ve meslektaşları, demlenmiş tahıllardaki olası mikro yapısal değişiklikleri keşfetmek için, ticari olarak temin edilebilen maltlı arpanın kömürleşme yoluyla arkeolojik olarak korunmasını simüle etti maltlama, bira mayalama sürecindeki ilk adımdır. Bu deneysel tahılları, MÖ 4. bin yıla tarihlenen beş arkeolojik alandaki eski tahıllarla karşılaştırdılar: Hanedanlık Öncesi Mısır’da bilinen iki bira mayalama bölgesi ve tahıl bazlı gıdaların kaplarda bulunduğu, ancak biranın var olduğu üç orta Avrupa göl kıyısı yerleşimi teyit edilmedi.
Yazarlar, elektron mikroskobu kullanarak, deneysel arpa tanelerinin alışılmadık derecede ince aleurone hücre duvarlarına sahip olduğunu buldular. Poaceae çim ailesinin tahıllarına özgü, aleurone tabakası, endospermin en dış tabakasını oluşturan bir dokudur. Beş tarih öncesi bölgenin tamamındaki arkeolojik tahıl örnekleri, aynı aleurone hücre duvarı incelmesini gösterdi.
Bu tür incelmiş hücre duvarının başka olası nedenleri olsa da mantar çürümesi, enzimatik aktivite veya ısıtma sırasındaki bozulma gibi hepsi dikkatli bir analizle göz ardı edilebilir, bu sonuçlar bu hücre duvarının tanenin aleurone tabakası, maltlama işlemi için genel bir işaretleyici görevi görebilir.
Eserlerdeki biranın veya diğer maltlı içeceklerin, gıda maddelerinin varlığını doğrulayan bu yeni tanı özelliği, sağlam tahıllar olmasa bile işe yarıyor. Daha fazla bira yapımı veya içme kanıtının korunmadığı arkeolojik alanlardaki olası biranın varlığını belirlemek için yeni bir araç olan bu yöntem, tarih öncesi maltlama ve bira üretim bilgilerimizi genişletmeyi vaat ediyor.
Yazarlar şunu belirtiyor: “Onlarca yıl önce bitki fizyologları ve benzer şekilde mayalama yapan bilim adamları tarafından tanımlanan çimlenen tahıldaki yapısal değişiklikler, ilgili tahıllar sadece toz haline getirilmiş ve yanmış kabuklar olarak korunsa bile, şimdi başarılı bir şekilde arkeolojik malt için bir teşhis özelliğine dönüştürüldü. “Küçük bir yan etki”, Orta Avrupa’da malt bazlı içeceklerin ve biranın üretiminin MÖ 4. binyıl gibi erken bir tarihte doğrulanmasıdır. Bir yıldan fazla bir süredir, biz ve eleştirmenler mutlu olana kadar yeni özelliğimizi kontrol etmeye devam ettik. Ancak, geçerken malt temelli ürünler için en eski kanıtı da sağladığımızı fark etmemiz epey zaman aldı. Neolitik orta Avrupa’da yiyecekleri keşfettik. “
