Dünya yüzeyinde şimdiye kadar kaydedilmiş en yüksek sıcaklıktır. Şu anda Kanada olan bölgede yaklaşık 40 milyon yıl önce bir uzay taşı yere çarptığında, çarpma kayaları kısa bir süre için 2370°C’ye kadar ısıttı. Bu, güneş yüzeyindeki sıcaklığın yarısı. Kabarcıklı ısı, beklenmedik bir kaynak tarafından ortaya çıktı: değerli taşlar.
Uzay enkazları Dünya’ya çarptığında, çarpışma, çarpışma bölgesinde cehennem gibi sıcaklıklar yaratır. Gezegenimiz gençken bu tür etkiler atmosferini ve kabuğunu değiştirdi ve yaşanabilirliğini etkiledi.
Ancak bu eski göktaşlarının ürettiği ısıyı anlamak zor. Sadece milyonlarca yıl önce Dünya’ya çarpmakla kalmadılar, hem meteorlar hem de yüzeydeki kayalar genellikle ortaya çıkan şok dalgalarında buharlaştı.
Bu üzücü, çünkü bu tür kayalar sıcaklık ipuçlarını taşıyor. Maksimum sıcaklıkları tahmin edebiliriz tahminen 2000° C’nin üzerinde. Bununla birlikte, kaya kaydındaki fiziksel kanıt eksikliği, en uç tahminleri test etmenin mümkün olmadığı anlamına geliyordu.
“Kayaları buharlaştırabilen bir olayda ne tür kayıtlar hayatta kalabilir?” Berkeley’deki California Üniversitesi’nden Benjamin Black’e soruyor .
Şimdi 28 kilometre genişliğindeki Kanada’nın Labrador kentindeki Mistastin Gölü kraterinde geride bırakılan ipuçları, çarpma bölgesinin ne kadar sıcak olduğunu ortaya koyuyor.
Avustralya, Perth’teki Curtin Üniversitesi’nden Nicholas Timms ve ekibi, kraterin bir zamanlar ortak mineral zirkonu mücevher benzeri kübik zirkonyaya dönüştürmek için yeterince sıcak olduğunu keşfetti. Zirkon bir termometre görevi görür, çünkü bu dönüşüm için gerekli minimum sıcaklık 2370 ° C’dir.
Timms’in ekibi, zirkonun tarihini yaklaşık 38 milyon yıl önce etki noktasına kadar izledi. “Bu yeni sonuçlar, asteroitlerin çarpmasından sonra aşırı koşulların ne kadar olabileceğinin altını çiziyor”
Timms, “Daha önce hiç kimse zirkonyayı çarpma erimelerinin sıcaklıklarının kaydedicisi olarak kullanmayı düşünmemişti” diyor. “Gerçek kayaların bu kadar ısınabileceğine dair ilk kez bir göstergeye sahibiz.”
Black, “Bu yeni sonuçlar, asteroitlerin bir gezegene çarpmasından saniyeler veya dakikalar sonra aşırı koşulların ne kadar olabileceğinin altını çiziyor” diyor. Bu etkiler sırasında sıcaklıkların üst sınırlarını anlamak, 4 milyar yıl önce, yeni oluşan gezegen uzaydan defalarca bombalandığında, Dünya yüzeyindeki koşullara ilişkin resmimizi iyileştirebilir .
Black, daha sık ve daha büyük bombardımanlardan kaynaklanan aşırı ısınmanın, Dünya’nın kabuğunu pişirip atmosferde hidrojen, karbon ve kükürt tutabileceğini söylüyor. Tüm bu elementler yaşam için gerekli kabul edilir: Örneğin, hidrojen ve oksijen olmadan su olamaz. Ancak çok fazla şey gezegenin iklimini ve kimyasını etkileyerek onu daha az yaşanabilir hale getirebilirdi.
